Place zabaw

Place zabaw z drewna - Artykuły

Prawo budowalne a place zabaw


   Prawo budowlane a place zabaw

    Ustawa z  dnia 7 lipca z 1994 roku prawo budowlane z późniejszymi zmianami (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414) normuje działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych. Przedstawione w prawie budowlanym wymagania dotyczą wszystkich obiektów budowlanych o charakterze stałym i tymczasowym bez względu na ich wielkość oraz rodzaj (budowle oraz obiekty małej architektury).  Zgodnie z art.3 punkt 4 c) ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – prawo budowlane: „Ilekroć jest mowa o obiekcie małej architektury należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności: użytkowe, służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki,”. Zgodnie z tym place zabaw należy traktować jako obiekty małej architektury, które podlegają przepisom prawa budowlanego. Samo pojęcie „plac zabaw” nie jest określone ani użyte w ustawie. Pojęcie to występuje natomiast w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Przepisy prawa budowlanego określają wymogi bezpieczeństwa, którym podlegają również place zabaw. Art. 5 tej ustawy określa, że obiekt budowlany należy projektować, budować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający m.in. bezpieczeństwo ludzi i mienia oraz ochronę środowiska. Place zabaw jako obiekty małej architektury należy projektować i instalować w sposób zapewniający spełnienie podstawowych wymagań z zakresu bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa użytkowania, a także odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych. Art. 5 ust. 2 prawa budowlanego określa ponadto, że obiekt budowlany należy:

1) użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska

2) utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym.

Art. 5 ust.2 określa również ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich a m.in. ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie. Istotną kwestią dla placów zabaw jest szczególnie ochrona osób trzecich przed nadmiernym hałasem spowodowanym przez użytkowanie urządzeń zabawowych. Dyrektywa Nowego Podejścia Rady Wspólnot Europejskich o wyrobach budowlanych (DWB), wraz ze zmianami wprowadzonymi dyrektywą 93/68/EEC. określa, że obiekty budowlane musza być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby hałas, na który narażeni są mieszkańcy lub ludzie znajdujący sie w pobliżu obiektów, nie przekraczał poziomu stanowiącego zagrożenie dla ich zdrowia oraz pozwalał im spać, odpoczywać i pracować w zadowalających warunkach.

W prawie budowlanym są określone warunki lokalizacyjne dotyczące obiektów małej architektury. Art. 29 ust.1 określa, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów małej architektury. Jednak budowa obiektów małej architektury w miejscach publicznych podlega zgłoszeniu właściwemu organowi, zgodnie z art. 30 ust.1. Budowa placu zabaw może być w trybie pozwolenia na budowę, jeśli jest on elementem projektu budowlanego.

Dodatkowe warunki lokalizacyjne dotyczące placów zabaw są określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz w art. 53 ust.2 i 3 ustawy z dnia 28.03.2003r. o transporcie kolejowym, które mówią, że (art. 53 ust. 2) budowle i budynki mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 10 m od granicy obszaru kolejowego, z tym że odległość ta od osi skrajnego toru nie może być mniejsza niż 20 m, z zastrzeżeniem ust. 4. (art. 53 ust 3) odległości, o których mowa w ust. 2, dla budynków mieszkalnych, szpitali, domów opieki społecznej, obiektów rekreacyjno-sportowych, budynków związanych z wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży powinny być zwiększone, w zależności od przeznaczenia budynku, w celu zachowania norm dopuszczalnego hałasu w środowisku, określonych w odrębnych przepisach.

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku – prawo budowlane dokładnie określa sposób i częstotliwość przeprowadzania kontroli, które mają za zadanie sprawdzenie stanu technicznego oraz przydatności do użytkowania obiektu budowlanego i jego estetyki. Kontrole tego typu powinny być przeprowadzane przez właściciela lub zarządcę placu zabaw co najmniej raz na 5 lat. Norma PN-EN 1176 z 2009 roku dotycząca placów zabaw zaleca jednak inne i o innej częstotliwości procedury kontrolne urządzeń zabawowych stanowiących wyposażenie placów zabaw.

4 lipca 2008 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ogłosił komunikat do właścicieli i zarządców placów zabaw, w którym przypomina o obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom placów zabaw, którymi są głównie małe dzieci. Komunikat ten informuje:  „obowiązek utrzymywania w należytym stanie technicznym oraz bezpiecznego użytkowania obiektów budowlanych wynika z ustawy – Prawo budowlane, natomiast Polskie Normy, w szczególności: PN-EN 1176-2 Wyposażenie placów zabaw. Część 2:Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa i metody badań huśtawek, PN-EN 1176-2:2001/A1 Wyposażenie placów zabaw. Część 2: Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa i metody badań huśtawek, PN-EN 1176-7 Wyposażenie placów zabaw Wytyczne instalowania, sprawdzania, konserwacji i eksploatacji szczegółowo określają wymagania stawiane urządzeniom na placach zabaw i sposoby ich montażu zapewniające bezpieczne użytkowanie.